امروز جنون نو رسیدهست / زنجیر هزار دل کشیدهست
امروز دین جدیدی آمده و دوره هزار ساله اسلام تمام شده همانطور که قبلا در مورد سر هزارساله گفتیم اشاره به سوره مبارکه سجده آیه ۵
“يُدَبِّرُ الْأَمْرَ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ”
ترجمه: خداوند امرش (اسلام) را از آسمان به زمین میآورد سپس به خود بر میگرداند در روزی که بتقویم شما (هجری قمری) هزار سال باشد.
دیانت اسلام از زمان حضرت محمد شروع میشود و تا وفات امام حسن عسکری سال ۲۶۰ هجری تکمیل میگردد درست هزار سال بعد در سال ۱۲۶۰ هجری حضرت باب در شیراز اظهار امر میفرمایند.
امروز ز کندهای ابلوج / پهلوی جوالها دریدهست
ابلوج بمعنای کله قند. امروز در انبار شکر پهلوی گونیها دریده شده. اشاره به آثار الهی در این ظهور است که مانند شکر شیرین است حضرت بهاءالله در کلمات مکنونه میفرمایند:
“از لسان شکرینم کلمات نازنینم شنو و از لب نمکینم سلسبیل قدس معنوی بیاشام “
(کلمات مکنونه فارسی فقره 33) www.bahai.org/r/538761875
باز آن بدوی به هجدهای قلب / آن یوسف حسن را خریدهست
در اینجا مولانا به دو ظهور پیدرپی اشاره میکند. بدوی به معنای اولی (حضرت باب Primal Point) که قبل از حضرت بهاءالله بودند و بشارت به ظهور ایشان دادند. هجده قلب منظور ۱۸ حروف حی ۱۸ نفر از پیروان اولیه که خودشان ایمان آوردند و حضرت باب آنها را برای تبلیغ به نقاط مختلف فرستاد. یوسف (رمز جمال) در اینجا حضرت بهاءالله است. حضرت باب در شب اظهار امر تفسیر سوره یوسف را نازل فرمودند.
جانها همه شب به عز و اقبال / در نرگس و یاسمن چریدهست
تا لاجرم از بگاه هر جان / چالاک و لطیف و برجهیدهست
مومنین با عزت واقبال از تعالیم جدید الهی بهره میبرند هر کدام چالاک ولطیف بخدمت بشر مشغول میشوند. حضرت بهاءالله میفرمایند:
“محبّان کوی محبوب و محرمان حريم مقصود از بلا پروا ندارند و از قضا احتراز نجويند، از بحر تسليم، مرزوقند و از نهر تسنيم مشروب. رضای دوست را بدو جهان ندهند و قضای محبوب را بفضای لا مکان تبديل ننمايند. زهر بليّات را چون آب حيات بنوشند و سمّ کشنده را چون شهد روح بخشنده، لا جرعه بياشامند. در صحراهای بی آب مهلک بياد دوست موّاجند و در باديه های متلف بجانفشانی چالاک. دست از جان برداشته اند و عزم جانان نموده اند. چشم از عالم بر بسته اند و بجمال دوست گشوده اند. جز محبوب، مقصودی ندارند و جز وصال کمالی نجويند. به پر توکّل پرواز نمايند و بجناح توسّل طيران کنند. نزدشان شمشير خونريز از حرير بهشتی محبوب تر است و تير تيز از شير امّ مقبول تر.” حضرت بهاءالله, “شكر شكن شوند” درياى دانش صفحات ۱۸۸ ناشر: NSA of the Bahá’ís of India – 1985
امروز بنفشه زار و لاله / از سنگ و کلوخ بردمیدهست
یعنی اراضی قلوب مؤمنین که قبل از ایمان سنگوکلوخ بوده به یکباره به زمینهای پر برکت تبدیل میشود حضرت بهاءالله در مورد یوم ظهور میفرمایند:
“همچنین معنی تبدیل ارض را ادراک نما که غمام رحمت آن سماء بر قلوبی که نیسان مکرمت مبذول داشت تبدیل شد اراضی آن قلوب به ارض معرفت و حکمت … این است که میفرماید یوم تبدل الارض غیر الارض … والارض جمیعاً قبضته یوم القیامة والسموات مطویات بیمینه”
حضرت بهاءالله, کتاب ایقان صفحات ۱۷۹ ناشر: مؤسّسه ملّی مطبوعات بهائی آلمان، هوفمايم، آلمان
بشکفت درخت در زمستان / در بهمن میوهها پزیدهست
تمام ادیان الهی از چهار مرحله یا فصل عبور میکنند اول بهار که نهالهای الهی سر از خاک در میآورند و شروع به رشد میکنند درختان شکوفه میدهند در فصل تابستان میوهها پزیده میشوند و در پائیز ثمر میدهند و در زمستان سردی و خمودت. در اینجا مولانا میگوید در آخر زمستان دین گذشته با ظهور بهار الهی جدید درختان شکفته میشوند و خود را برای دادن ثمر آماده میکنند. حضرت عبدالبهاء میفرمایند:
“ايّام ظهور مظاهر مقدسه بهار الهی است اراضی قلوب را سبز و خرم نمايد گلهای حقايق بشکفد اشجار وجود انسانی پر ثمر شود انهار اسرار جاری گردد و چشمه عرفان بجوشد و از باران نيسان الهی عالم وجود تازه و تجديد گردد. امّا چون مدتی گذرد کم کم حقايق الهی فراموش شود قلوب پژمرده ماند و نفوس مانند مرده گردند فيض الهی منقطع شود و اسرار ربّانی در بين نفوس گم شود. لهذا باز بهار يزدانی جلوه نمايد باران رحمت ببارد نفحات عنايت مرور کند عالم وجود را زنده گرداند حديقهء عرفان پرشکوفه شود اشجار وجود اثمار آبدار دهد. باری چون مدتی بود باز نفحات الهی منقطع شد آن کمالات نمانده روحانيات مغلوب گرديده مادّيات غلبه کرده” حضرت عبدالبهاء, خطابات در اروپا و امريکا جلد دوم صفحات ۳۶۸ ناشر: لانگنهاين – آلمان ۱۹۲۷م
گویی که خدای عالمی نو / در عالم کهنه آفریدهست
ادیان نو از میان ادیان قدیم (عالم کهنه) ظهور میکنند مانند مسیحیت که از دل دیانت کلیمی برخواست همینطور دیانت بهائی از دل اسلام برخواست.
شاید که نوازد آن دلی را / کاندر غم او بسی طپیدهست
کسانی که سالها صمیمانه منتظر ظهور موعود عالمیان بودند به آرزوی خود رسیدند. حضرت بهاءالله میفرمایند:
“يا حسين بعضی از احزاب ارض منتظر ظهور حسينی بودند چه که از قبل اصفيای حق جلّ جلاله عباد را بشارت دادهاند بظهور آن حضرت بعد از قائم و همچنين اخبار فرمودند که در حين ظهور آن مطلع فيوضات الهی جميع انبياء و مرسلين حتّی قائم در ظلّ علم مبارک آن حضرت جمع ميشوند چون وقت رسيد و عالم بانوار وجه منوّر گشت کلّ اعراض نمودند مگر نفوسی که اصنام ظنون و هوی را بقوّت مالک اسمآء شکستند و قصد مدينه ايقان نمودند امروز رحيق مختوم باسم قيّوم ظاهر و جاری خذ کأسًا منه ثمّ اشرب بهذا الإسم المُبارک المحمود …” منتخباتى از آثار حضرت بهاءالله صفحات ۲۲۲
خاموش و تفرج چمن کن / کامروز نیابت دو دیده است
کامروز نیابت دو دیده است یعنی امروز دو ظهور پی در پی جهان را روشن میکند مولانا بارها در مورد این دو ظهور بشارت داده مثلا “امروز چه روزی است که خورشید دوتا است” یا به دو قیامت تشبیه کرده “قیامت در قیامت بین”.
